Bu hikaye, Hasan Dursun’un sevilen ilahisi (ya da bilinen adıyla "Yarabbi") eserinin hissettirdiği o derin teslimiyet ve rahmet arayışı üzerine kurgulanmıştır. Rahmetin Gölgesinde Bir Gece

İlahi devam ederken, Ömer’in gözünden bir damla yaş süzüldü. Sözler kalbine bir şifa gibi dokunuyordu:

Köyün en yaşlı çınarının altında oturan derviş gönüllü Salih, elindeki tesbihi ağır ağır çekerken uzaklardan bir ses duydu. Bu ses, Hasan Dursun’un o buğulu sesiyle yankılanan bir yakarıştı: "Rahmetinden bizleri mahrum etme Ya Rabbi..."

"Salih Amca," dedi Ömer fısıltıyla. "İnsan bu kadar günahla, bu kadar hata ile nasıl çıkar O’nun huzuruna? Ya kapılar yüzümüze kapanırsa?"